พัฒนาฟุตบอลเด็กไทยใช้หลักการ

1C, 1Dและ 7F

 

ภาพจาก www.suphan.go.th

 
                               การฝึก-สอนฟุตบอลให้กับเด็กและเยาวชนของไทย จำเป็นต้องพัฒนาให้ครบทุกๆด้าน ดังนั้นผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการพัฒนาการด้านฟุตบอล ต้องศึกษาวิวัฒนาการของวงการฟุตบอลทั่วโลก ว่าขณะนี้เขาก้าวหน้ากันไปถึงไหน และมีหลักการและในการวิธีพัฒนาอย่างไร  เราควรวิเคราะและนำเอาสิ่งที่ดีนั้นมาประยุกต์ใช้ฝึกเพื่อความเหมาะสมกับสภาพของคนไทย
                              แนวคิดเกี่ยวกับหลักการที่นำมาใช้พัฒนา  สามารถนำหลัก   1C, 1D, และ 7F มาใช้พัฒนาได้ดังนี้
                            1C = CONFIDENT
                            1D = DISCIPLINE
                            7F =  FUN
                                     FITNESS
                                     FAST
                                     FIND
                                     FOCUS
                                     FINISHING
                                     FRIENDSHIP
                          CONFIDENT = ความมั่นใจ ความเชื่อมั่นว่าเราสามารถทำได้ ไม่ว่าจะเป็นการพัฒนาขีดความสามารถให้สูงขึ้นสู้กับนักเตะทั่วโลกได้ และมุ่งมั่นตั้งใจทุ่มเทเล่นแบบไม่ยอมแพ้ และสามารถเอาชนะทุกๆทีมได้เช่นกัน
                          DISCIPLINE = ความมีวินัย ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นในระดับแรก ที่ต้องสร้างให้เกิดขึ้นในตัวของนักกีฬา เพราะวินัยจะส่งเสริมให้เกิดความรับผิดชอบต่องาน การตรงต่อเวลา ปฏิบัติตามกฏระเบียบได้อย่างเค่รงครัดในการฝึกและแข่งขัน ซื่อสัตย์ เป็นคนดีมีน้ำใจนักกีฬา
                         FUN = ความสนุกสนาน มีความสุขในภาระกิจที่ทำไม่ว่าจะ เหนื่อย หนักและลำบากแค่ไหน ดังนั้นผู้ฝึกสอนควรจัดกิจกรรมและสร้างบรรยากาศในการฝึกและเล่น  ให้นักกีฬาเกิดความสนุกสสนานไปพร้อมๆกัน และเพื่อความสุขที่เกิดจากผลสำเร็จจากการแข่งขัน
                         FITNESS = สมรรถภาพทางกาย มีความสำคัญมากเนื่องจากเกมส์ฟุตบอลปัจจุบัน นักกีฬาแต่ละคนปรับปรุงตนเองให้มีความพร้อมของร่างกายแข็งแรงมากพอที่จะต่อสู้กับคู่แข่งขันจากทุกๆทีม ดังนั้นจึงต้องมีสภาพร่างกายที่ดี ทั้งด้านความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ ความเร็ว ความคล่องแคล่วว่องไวสามารถหลบหลีกเปลี่ยนทิศทางได้ดี ความอดทนสามรถทำกิจกรรมอย่างหนักได้นานเหนือกว่าคู่แข่งขัน
                         FAST = ความรวดเร็วว่องไว ในปัจจุบันฟุตบอลสมัยใหม่จำเป็นต้องเน้นการตัดสินใจที่รวดเร็วเพื่อเลือกวิธีการเล่นที่เหมาะสมกับสถานะการณ์ ทั้งในด้านเกมส์รุกไม่ว่าจะเป็นการเคลื่ิอนที่รวดเร็ว การรับ-ส่งบอลที่รวดเร็ว การเล่นเกมส์โต้รุกกลับ การเปลี่ยนแกนการเล่นสลับด้านซ้าย-ขวา การเจาะทะลุตามช่องเข้าทำประตู และด้านเกมส์รับ การวิ่งลงมาตั้งรับ เข้าประกบตัวและเข้าบีบไล่แย่งตัดบอลคืนกลับมา ซึ่งต้องทำอย่างรวดเร็ว
                        FIND = การค้นพบ ว่านักกีฬาแต่ละคนมีจุดเด่นและจุดอ่อนอะไรบ้าง เหมาะสมจะเล่นในตำแหน่งใด ควรจะได้รับการปรับปรุงพัฒนาอย่างไร และจะสามารถดึงศักยภาพสูงสุงของนักกีฬาออกมาใช้ให้ได้ประโยชน์ต่อทีมมากที่สุด
                        FOCUS = จุดเน้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องกำหนดเป้าหมายในการฝึกและการเล่นให้ชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเทคนิค แทคติกการเล่นทั้งส่วนบุคคล กลุ่ม ทีม สไตล์การเล่น และระบบการเล่นของทีม ควรเน้นรูปแบบการเล่นเฉพาะเจาะจงเป็นเอกลัษณ์ ให้เหมาะสมกับผู้เล่นและทีมของเรา
                       FINISHING = การยิงประตูที่มีประสิทธิภาพและเฉียบคม จะเป็นบทสรุปสุดท้ายในเกมส์การแข่งขัน  ดังนั้นการฝึกเทคนิค และแทคติกการเข้าทำประตูแบบมาตรฐาน 7 แบบ คือ การผ่านบอลจากด้านข้างสนาม( Over lap run and Crossing )  การพาบอลถึงเส้นประตูแล้วหักส่งย้อนเข้ามา( Cut Back )  การส่งทะลุตามช่อง( Through )  การทำชิ่ง 1-2( Wall Pass )  การส่งคืนให้ตัวหลังยิง( Back Pass)  การเลี้ยงหลบเข้าไปยิงเอง( Solo )  การยิงไกลจากแถวสอง( Long Shoot / Secon Row ) รวมถึงการไม่ใช้โอกาสเปลือง โดยต้องเน้นการยิงที่แม่นยำเฉียบคมให้อยู่ภายในกรอบและเข้าประตูให้ได้
                       FRIENDSHIP = การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีภายในทีม ร่วมมือช่วยเหลือเกื้อกูล สนับสนุนซึ่งกันและกัน เล่นกันเป็นทีม อีกทั้งสร้างมิตรภาพที่ดีกับคู่แข่งขันและบุคคลอื่นๆที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอย่างน้ำใจนักกีฬาที่ดีต่อกัน
                      หลักการดังกล่าวจะปรับปรุงและพัฒนานักฟุตบอลไทยในทุกระดับ ให้มีความพร้อมของสภาพร่างกายและจิตใจ มีทักษะ เทคนิค แทคติก สไตล์และยุทธวิธีในการเล่นที่ดี ในระดับเทียบเท่ามาตรสากล สามารถต่อสู้เชิงลูกหนังกับทุกๆชาติบนโลกนี้ได้อย่างแน่นอน....สู้กันต่อไปนะครับ >>>>>
         
                       
                                    

                               



 

 

ความสำเร็จของทีมญี่ปุ่น

ภาพจาก thaiwinds.com

                        

                               ทีมญี่ปุ่นเป็นแชมป์ในการแข่งขันฟุตบอล U-23 ชิงแชมป์เอเซียคราวนี้ ไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้าเราติดตามผลงานของพวกเขามาโดยตลอด ซึ่งจะเห็นได้ว่าพวกเขาทุ่มเทกับงานที่รับผิดชอบและไม่ท้อถอยกับอุปสรรคต่างๆแต่อย่างใด แม้ว่าบางเกมส์จะเสียประตูไปก่อน ถ้าตราบใดที่ไม่มีสัญญาณนกหวีดของผู้ตัดสินให้หมดเวลาการแข่งขัน พวกเขาจะสู้จนวินาทีสุดท้าย

                               โดยสรุปเราน่าจะเรียนรู้การพัฒนาของทีมญี่ปุ่นชุดนี้ พวกเขาตั้งเป้าหมายคือจะแย่งแชมป์รายการนี้มาครองให้ได้หลังจากในครั้งก่อนพลาดแชมป์ให้กับทีมอิรักมาแล้ว ดังนั้นเขาจึงวางแผนและเตรียมทีมมาดีมาก แต่เวลามาแข่งขันในรอบนี้เจอแต่งานยากๆทั้งนั้น เพราะทุกทีมที่เข้ามามีการพัฒนาทีมกันทั่วหน้า

                                แล้วทำไมพวกเขาจึงคว้าความสำเร็จมาครองได้สมใจ...เหตุผลหรือเคล็ดลับของพวกเขาอยู่ที่ หลัก 4F ที่ได้กล่าวไปเมื่อครั้งที่แล้วคือต้องมีทั้ง FISNESS  FAST  FOCUS และ FINISHING รวมถึงการเล่นอย่างมีวินัย และการรวมใจเป็นหนึ่งเดียวทุ่มเทสู้ไม่ถอย ซึ่งพวกเขาทำได้ดีกว่าทุกๆทีม โดยเฉพาะทีมที่พวกเขาต้องเจอในรอบก่อนรองชนะเลิศที่พบทีมอิหร่านที่ต่อสู้มาถึงช่วงต่อเวลาด้วยความพร้อมของสภาพร่างกายที่เหนือกว่าบดเอาชนะ 3:0 แล้วคว้าชัยไป  เกมส์รอบรองชนะเลิศต้องพบกับกระดูกชิ้นใหญ่คือทีมอิรัก ที่เคยแพ้เมื่อครั้งก่อน แต่ครั้งนี้ญี่ปุ่นทำได้เหนือกว่าเอาชนะไปได้ 2:1 ประตู ผ่านเข้าไปชิงกับทีมเกาหลีใต้ ที่เป็นทีมที่แข็งเกร่งผ่านมาถึงรอบนี้ได้เพราะมีหลักการพัฒนาเหมือนกับทีมญี่ปุ่น ในเกมส์นัดชิงในช่วงแรกทีมเกาหลีใต้ทำได้ดีกว่าทำประตูนำไปก่อนถึง 2 ประตู แต่เกมส์ของญี่ปุ่นค่อยๆดีขึ้น อาศัยการเปลี่ยนตัว การแก้เกมส์ของโค้ช ความมีวินัยในการเล่น ความทุ่มเทสู้ไม่ถอย และ FOCUS เกมส์ไล่บี้ทุกจุด ตัดบอลได้โต้รุกเร็วทันที และที่สำคัญคือ FINISHING แม้ว่าจะมีโอกาสในการโจมตีเข้าทำประตูน้อยกว่าทีมเกาหลีใต้ก็ตาม แต่เมื่อมีโอกาสพวกเขาใช้โอกาสไม่เปลืองสามารถทำประตูได้อย่างเด็ดขาดยิงประตู 3 ลูกรวดเบียดแซงโค้งคว้าแชมป์ไปครองได้สมใจ

                                    หลักการดังกล่าวไม่ว่าจะเป็น 4F การมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันทุ่มเทมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้ถ้าเวลายังไม่หมดลง และความมีวินัยในการเล่นของนักฟุตบอลทุกคน ทำให้ทีมระดับแนวหน้าของเอเซียทำผลงานได้ดีขึ้น  ดังนั้นโค้ชและนักฟุตบอลไทยทุกท่านต้องนำข้อคิดนี้มาวิเคราะห์แล้วคิดหาทางพัฒนาจุดที่พวกเรายังขาดอยู่ และหาวิธีเสริมจุดแข็งที่มีอยู่ หรือค้นหาจุดแข็งใหม่ๆให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้นไว้เป็นทีเด็ดในการแย่งชัยชนะมาเป็นของพวกเราให้ได้ต่อไป...สู้สู้.กันต่อไปนะครับขอเป็นกำลังใจให้เสมอ>>>>

 



 

ประโยชน์ที่ได้จาก U-23 ชิงแชมป์เอเซีย 2016 

ภาพจาก ww.rukball.net

 

                         แม้ว่าทีมชาติไทยพลาดโอกาสที่จะผ่านเข้าไปเล่นรอบสุดท้ายในกีฬาโอลิมปิคที่ประเทศบราซิล โดยผลการแข่งขันในกลุ่มนี้ทีมไทย ซาอุดิอาระเบียและเกาหลีเหนือ  มีคะแนนเท่ากันทั้ง 3 ทีม แต่ทีมไทยมีลูกได้เสียน้อยกว่า  ถึงอย่างไรก็ตามเราได้เห็นฟุตบอลของไทยมีการพัฒนาขึ้นอย่างชัดเจน สามารถสู้กับทีมระดับแนวหน้าของเอเซียได้อย่างสนุกถูกใจแฟนบอลชาวไทย โดยเฉพาะด้านความมุ่งมั่น มีวินัยในการเล่นและการควบคุมอารมณ์ แต่อย่างไรก็ตามเราต้องยอมรับว่ายังมีข้อบกพร่องที่ควรปรับปรุงเพิ่มเติม เพื่อยกระดับมาตรฐานให้สูงยิ่งขึ้นเพื่อก้าวสู่ระดับโลกต่อไป 

                        ในช่วงนี้ทุกๆทีมในเอเซียต่างก็พัฒนาเทคนิกการเล่นให้ก้าวหน้าขึ้นไปอีกเช่นกันซึ่งเห็นได้จากเกมส์การแข่งขันนั้น สามารถสรุปการพัฒนาโดยมีจุดเน้นที่เห็นชัดคือใช้หลัก  4F ดังนี้   FITNESS    FAST    FOCUS  และ FINISHING

                       1. FITNESS   ฟุตบอลสมัยใหม่ นักฟุตบอลต้องมีสมรรถภาพทางกายที่สมบูรณ์ในทุกด้าน และต้องมี่พละกำลังเกินร้อยเปอร์เซ็น เพราะต้องเล่นทั้งเกมส์รุกและรับอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งเกมส์

                      2. FAST   นอกจากความฟิตที่นักฟุตบอลต้องมีอยู่แล้ว ความเร็วยังต้องเป็นจุดเน้นพิเศษอีกด้วย นักฟุตบอลจำเป็นต้องใช้ในการเคลื่อนที่ในเกมส์อยู่แล้ว ยังต้องเน้นในการรับ-ส่ง บอลอย่างรวดเร็วและแม่นยำ และรวมถึงการเล่นเกมส์ในสถานะการณ์ต่างๆอย่างเร็วด้วย เช่นการเปลี่ยนแกนการเล่นจากซ้ายไปขวาสลับกันไป-มาอย่างเร็ว  การเปิดเกมส์โต้กลับอย่างรวดเร็ว และการถอยลงมาป้องกันทันทีหลังจากเสียการครอบครองบอลไปเป็นต้น

                    3. FOCUS  ซึ่งเป็นรูปแบบการเล่นหรือแทคติคเฉพาะที่แต่ละทีมวางแผนฝึกซ้อมเตรียมไว้จัดการกับทีมคู่ต่อสู้  ดังนั้นจำเป็นต้องมีการฝึกซ้อมให้เกิดความสัมพันธ์มีความชำนาญและมีรูปแบบที่ชัดเจน ผู้เล่นแต่ละคนจะต้องเข้าใจแบบการเล่นนี้ว่าจะทำตอนไหน มีวิธีการทำอย่างไร และใครต้องทำอะไรบ้าง ซึ่งต้องทำให้ได้ตามแผนการเล่นที่กำหนดไว้

                     4.  FINISHING   สิ่งนี้ถือว่าสำคัญที่สุด เพราะถ้าสามารถทำ 3 ประการแรกได้แต่ถ้าไม่สามารถปิดเกมส์ด้วยการยิงประตูได้สำเร็จแล้ว ผลที่หวังว่าจะได้รับชัยชนะย่อมเกิดขึ้นไม่ได้แน่นอน ดังนั้นจำเป็นต้องฝึกซ้อมรูปแบบการเข้าทำประตู และยิงประตูให้ได้อย่างเด็ดขาดในทุกๆครั้งที่มีโอกาส

                    ทุกท่านที่เกี่ยวข้องกับวงการฟุตบอลสามารถนำข้อคิดนี้ไปใช้พัฒนาทีมฟุตบอลให้ก้าวหน้าได้ต่อไป

                        



การพัฒนาของนักฟุตบอลไทย

                                             ภาพจาก football kapook.com

                         ข้อคิดจากเกมส์ที่กำลังแข่งขันฟุตบอล เอเอฟซี ยู-23 แชมเปี่ยนชิพ 2016 เพื่อคัดเลือกทีมเข้าไปเล่นในกีฬาโอลิมปิคที่ประเทศบราซิล ทีมไทยลงแข่งขันไปแล้ว 2 แมทช์ ผลงานยังไม่ดีอย่างที่หวัง แต่ถ้ามองในเรื่องการพัฒนาเพื่อเป็นกรณีศึกษาน่าจะได้ประโยชน์มากเหมือนกัน
                         แมทช์แรกที่ตามตีเสมอทีมซาอุดิอาระเบียได้นั้น ทำให้เห็นถึงการยกระดับมาตรฐานทักษะ เทคนิคการเล่น สมรรถภาพทางกายที่ดียิ่งขึ้นและจิตใจที่มุ่งมั่นไม่กลัวทีมที่มาจากตะวันออกกลางที่มีร่างกายที่ได้เปรียบ จึงเห็นเกมส์ต่อสู้กันได้อย่างสนุก ซึ่งเป็นผลมาจากการมีการแข่งขันฟุตบอลอาชีพของไทยในขณะนี้ นักฟุตบอลไทยมีการปรับตัวพัฒนาทักษะ เทคนิค แทคติกและสภาพร่างกายให้พร้อมที่จะแข่งขันต่อสู้กับนักแตะต่างชาติโดยฉพาะอย่างยิ่งพวกนักเตะผิวสี ที่เขาแข็งแกร่งมุ่งมั่นจริงจักกับเกมส์การเล่นอย่างมาก จุดนี้ทำให้นักฟุตบอลไทยต้องตั้งใจ มีวินัย ทุ่มเทในการฝึกซ้อมและแข่งขันเพิ่มมากยิ่งขึ้น ปัจจุบันนักฟุตบอลไทยจึงแข็งแกร่งมากขึ้นสามารถต่อสู้กับชาติอื่นๆได้อย่างสมศักดิ์ศรี คนไทยจึงชื่นชมและเชียร์ได้อย่างสนุกสนาน
                         แมทช์ที่่ 2 ลงแข่งกับทีมญี่ปุ่น แมทช์นี้แม้ว่าผลการแข่งขันจะออกมาไม่ดี แพ้ไป 0-4 ประตู จริงๆแล้วนักฟุตบอลไทยเล่นได้ตามมาตรฐานแต่ทีมญี่ปุ่นมีการเตรียมตัวมาดีกว่า ปกติมาตรฐานทักษะ เทคนิคและแทคติกการเล่นของเขาสูงอยู่แล้วยังไม่พอ ทีมงานของโค้ชทำการบ้านมาดีมากๆ โดยศึกษาแทคติกการเล่นของทีมไทยมาอย่างดี สามารถสร้างความกดดันโดยการเล่น Pressing วิ่งเข้าประกบตัวเร็วกดดันให้นักเตะไทยเล่นบอลอย่างที่ถนัดตามแบบที่ฝึกซ้อมมาไม่ได้ ตลอดทั้งเกมส์ทีมไทยไม่สามารถส่งและรับบอลเท้าสู่เท้าอย่างที่ถนัดได้เลย ไทยจึงสร้างเกมส์รุกกดดันทีมญี่ปุ่นไม่ได้ อีกหนึ่งจุดเด่นที่ทีมไทยเคยทำได้คือการวิ่งเข้าประกบตัวเร็วไล่แย่งก็ไม่สามารถทำได้ดีอย่างเคย เนื่องจากทีมญี่ปุ่นเตรียมเทคนิคและเทคติกมาดีโดยไม่เน้นการครองบอลไว้กับตัวนาน ไม่เลี้ยงบอลถ้าไม่จำเป็น  ส่งบอลเท้าสู่เท้าเน้นความแม่นยำและสปีดบอลที่เร็วพร้อมเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วทั้งเกมส์รุกและรับ จึงทำให้ผลเป็นอย่างที่เราทราบ ซึ่งแตกต่างจากเกมส์ที่เล่นกับทีมซาอุดิอาระเบียที่เขาครองบอลนานและมักจะเลี้ยงพาบอลไปเองทีมไทยจึงมีเวลามากพอที่จะเข้าสกัดกั้นแล้วเปลี่ยนเป็นเกมส์โต้รุกเร็วได้
                      โค้ชและนักฟุตบอลควรใช้สถานะการณ์จากเกมส์การแข่งขันมาเป็นกรณีศึกษาเพื่อนำข้อคิดที่ได้เห็นมาเป็นประสบการณ์และนำความรู้นำไปประยุกต์ใช้ในภาระงานที่แต่ละท่านรับผิดชอบต่อไป



โค้ชสำคัญอย่างไรในวงการฟุตบอล

                            โค้ชเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่่สร้างทีมฟุตบอลให้ประสบความสำเร็จ และช่วยพัฒนานักกีฬาและวงการฟุตบอลให้มีคุณภาพและมาตรฐานที่สูงขึ้น แต่การทำงานของโค้ชบางครั้งยังไม่เป็นที่ถูกใจของผู้ชมหรือผู้ที่เกี่ยวข้อง ดังจะเห็นได้จากคำวิพากษ์วิจารณ์ว่า ทำไมจัดผู้เล่นแบบนี้ เปลี่ยนตัวไม่ถูกต้อง  ทำไมไม่เล่นแบบนี้ หรือทำไมจึงฝึกซ้อมแบบนี้เป็นต้น                  

                             ผู้วิจารณ์ไม่ได้เป็นผู้ลงมือปฏิบัติ แต่นั่งดูอยู่ด้านนอกอาจจะมีมุมมองที่แตกต่างจากโค้ชที่ฝึกหรือทำหน้าที่อยู่ในขณะนั้นซึ่งจะเข้าทำนองคำพังเพยไทยที่ว่า ทำขนมเบื้องด้วยปาก คือการพูดว่าทำสิ่งนั้นสิ่งนี้ดูเป็นสิ่งที่ง่าย แต่ถ้าลงมือทำจริงๆมันยากกว่าที่คิด ดังนั้นควรทำใจเป็นกลางคิดได้แต่ไม่ควรวิจารณ์การทำงานของโค้ช เพราะบางที่ผลที่เกิดขึ้นอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีผู้ปกครองบางท่านส่งลูกหลานมาฝึกซ้อม เห็นว่าเด็กของตนได้รับการแนะนำและฝึกไปได้ในระดับหนึ่งแต่ยังไม่ก้าวหน้าดีพอ อย่างที่ผู้ปกครองคิด จึงพยายามให้คำแนะนำเอง โดยบอกให้เด็กทำอย่างนั้นอย่างนี้เพื่อต้องการให้เด็กเล่นได้อย่างที่ต้องการ ซึ่งอาจจะลืมไปว่าการทำอย่างนั้นไปสร้างความกดดันให้เด็กเพิ่มมากขึ้น เพราะวุฒิภาวะและขีดความสามารถของเด็กแต่ละคนไม่เท่ากันเด็กจึงยังไม่สามารถทำทักษะนั้นได้ในช่วงเวลานั้น

                            โดยปกติแล้วคนส่วนใหญ่ ก่อนที่จะมาทำหน้าที่โค้ชได้นั้น บุคคลนั้นต้องมีความรู้ผ่านการอบรมหลักสูตรการเป็นผู้ฝึกสอนในระดับต่างๆมาก่อน มิใช่ว่าใครอยากเป็นก็เข้าไปทำหน้าที่โค้ชเองเลย เพราะถ้าไม่มีความรู้จริงๆแล้วเมื่อเข้าไปทำหน้าที่จะพบว่ามีปัญหาในขณะที่ทำงานมากมาย แม้ว่าโค้ชที่ผ่านการอบรมมาแล้ว เมื่อเวลาทำงานจริงๆก็มีปัญหาอยู่เช่นกัน แต่ได้นำเอาความรู้ที่มีอยู่มาจัดการกับปัญหานั้นได้อย่างและเหมาะสมถูกต้องมากกว่า นอกจากนั้นแล้วการฝึกซ้อมเพื่อพัฒนาเด็กต้องทำตามลำดับเป็นขั้นเป็นตอน เด็กจึงมีการพัฒนาพื้นฐานความสามรถด้านทักษะได้ครบถ้วน รู้และเข้าใจเทคนิค แท็คติค รวมถึงยุทธวิธีการเล่นได้สมบูรณ์แบบมากที่สุด

                            ดังนั้นโค้ชจึงเป็นบุคคลสำคัญที่มีส่วนในการพัฒนานักกีฬาและวงการฟุตบอล ปัจจุบัน

โค้ชฟุตบอลในประเทศไทยที่กำหนดไว้ตามระดับมาตรฐานของฟีฟามีหลายระดับ

                            1. ระดับ   T-License

                            2 .ระดับ   C-License

                            3. ระดับ   B-License

                            4 .ระดับ   A-License

                           หลักสูตรของโค้ชแต่ละระดับจะมีหัวข้อและเนื้อหาที่แตกต่างกัน โดยสาระต่างๆจะมีรายละเอียดที่เพิ่มสูงขึ้นตามลำดับ เพื่อมุ่งพัฒนาขีดความสามารถของนักกีฬาให้ดีขึ้นในทุกๆด้านตามลำดับขั้น ไม่ควรเร่งรีบฝึกแบบข้ามขั้นตอน เพียงหวังจะให้เด็กนั้นชนะในเกมส์การแข่งขั้นเมื่ออยู่ในช่วงวัยเด็ก เพราะถ้ากลุ่มเด็กที่ได้รับการฝึกตามลำดับขั้นจะมีความสามารถด้านทักษะพื้นฐานดีแต่เกมส์การแข่งขันยังไมได้รับการพัฒนาเต็มรู้แบบ จึงทำได้ไม่ดีเท่าที่ควร แต่เมื่อใดที่เด็กกลุ่มนี้ได้รับการฝึกครบทุกขั้นแล้วพวกเขาเหล่านี้จะมีความสามารถในการเล่นได้สมบูรณ์แบบมากกว่า ผลสุดท้ายเด็กกลุ่มนี้จะมีการพัฒนาและมีขีดความสามารถการเล่นที่สูงและยั่งยืนกว่าเสมอ

                          ดังนั้นโค้ชจึงเป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนานักกีฬาและวงการฟุตบอลอย่างแท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โค้ชในระดับ T-Licensec และ C-License จะเป็นบุคคลที่ควรได้รับคำยกย่องว่าเป็นผู้ที่สำคัญที่สุดในการพัฒนานักกีฬาฟุตบอลมากกว่าโค้ชที่ทำหน้าที่ในระดับที่สูงขึ้นไปอีกเพราะถ้าเด็กไม่ได้รับการฝึกที่ถูกต้องมาแล้ว เมื่อเติบโตขึ้นมาจึงมารับการฝึกแล้วการพัฒนาสามารถทำได้แต่ผลพัฒนาจะมีผลสัมฤทธิ์จะไม่มีสมบูรณ์แบบอย่างที่ควรจะเป็น

                          ขอเป็นกำลังใจให้กับโค้ชทุกท่านที่ได้ทำหน้าที่ฝึก สอน เด็กๆเพื่อให้มีทักษะพื้นฐานการเล่นฟุตบอลที่ถูกต้อง เพราะถ้าไม่มีพวกท่านทำหน้าที่อันสำคัญยิ่งตรงนี้แล้ว อนาคตจะมีนักกีฬาที่มีความสามารถดีๆ เพื่อเป็นกำลังของชาติไปสร้างผลงานและสร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติได้อย่างไร

 

 

 

การอบรมผู้ฝึกสอนฟุตบอล T-Licence

 

                      ระหว่างวันที่ 26-30 ตุลาคม 2558 ที่ผ่านมาได้มีโอกาสร่วมงานกับ อ.ปรีชาพัฒน์  ปยุตเรืองกิตต์   ไปเป็นวิทยากรให้การอบรมโค้ชฟุตบอลต้นแบบหลักสูตร T-Licence ของกรมพลศึกษา ที่สถาบันการพลศึกษาวิทยาเขตมหาสารคาม หลักสูตรนี้โค้ชหรั่ง ดร.ชาญวิทย์  ผลชีวิน ได้จัดทำไว้โดยยึดหลักสูตรมาตรฐานของ AFC   การอบรมภาคทฤษฎีมีเนื้อหาเกี่ยวกับบทบาทหน้าที่ของผู้ฝึกสอน กระบวนการขั้นตอนวิธีฝึก-สอน การพัฒนาการของเด็กและเยาวชนในวัยต่างๆว่าแต่ละช่วง  เด็กมีความพร้อมสามรถรับรู้  ฝึกทักษะและเทคนิคการเล่นฟุตบอลได้มากน้อยเพียงใดและควรมีวิธีการฝึกอย่างไรจึงจะเหมาะสม เรียนรู้เรื่องโภชนาการและน้ำดื่ม  การปฐมพยาบาล และกติกาเเบื้องต้น  ส่วนภาคปฏิบัติ ลงฝึกในสนามจริง เริ่มตั้งแต่การอบอุ่นร่างกายแบบไม่มีบอลโดยการเคลื่อนที่และยืดเหยียดกล้ามเนื้อ รวมถึงการอบอุ่นร่างกายที่ใช้ลูกบอลประกอบ ซึ่งทำเป็นรายบุคคล เป็นคู่และเป็นกลุ่ม เทคนิคการสอน การฝึกทักษะการรับ-ส่ง โหม่ง เลี้ยง ยิงประตู และการเป็นผู้รักษาประตูเบื้องต้น

 



 

 

 

 ฝึกเทคนิคการรุกและการป้องกันแบบ 1ต่อ1  2 ต่อ1  3ต่อ1  4ต่อ2   3ต่อ2   3ต่อ3   4ต่อ4   5ต่อ5  7ต่อ7
เป็นต้น รวมถึงเทคนิคการเข้าทำประตู ทั้ง 7 แบบ ได้แก่ การโยนบอลจากด้านข้าง (Over lap run and Crossing)  พาบอลถึงเส้นประตูแล้วหักย้อนกลับมา (Cut back)   ส่งทะลุตามช่อง(Through ) ทำชิ่ง1-2 (Wall pass)   ส่งคืนให้ตัวหลังยิง(Back pass)   เลี้ยงหลบเข้าไปยิงเอง(Solo)  และยิงไกลจากแถวสอง(Long shoot / Second row ) เป็นต้น ผู้เข้ารับการอบรมยังได้ฝึกการเขียนแผนการฝึกซ้อม และได้เรียนรู้การบริหารพื้นที่สนาม การจัดวางกรวย และมาร์คเกอร์เพื่อจัดทำสนามการฝึกซ้อมอีกด้วย

 

การอบรมครั้งนี้มีนักฟุตบอลต่างชาติ  Mr.Seth จากประเทศกานา ซึ่งเข้ามาเล่นฟุตบอลอาชีพกับสโมสร D 2ในประเทศไทย เข้ามารับการอบรมด้วยเช่นกัน ผู้รับการอบรมมีความสุขได้รับความรู้ตามหลักสูตรการเป็นผู้ฝึกสอนฟุตบอลระดับ T-Licence กันอย่างเต็มที่  เสร็จสิ้นการอบรมผู้ที่ผ่านการอบรมได้ทั้งความรู้และวุฒิบัตรรับรองวุฒิ ไปทำงาน   ขอเป็นกำลังใจให้ทุกท่านนำความรู้ที่
    ได้รับไปถ่ายทอดกับเยาวชนให้ได้มีศักยภาพในการเล่นฟุตบอลที่ดีและสูงขึ้นเพื่อเป็นกำลังของชาติ
    ในอนาคต  และขอให้นำความรู้ที่ได้ไปพัฒนางานของท่านให้ก้าวหน้าต่อไป...สู้สู้นะ>>>>>

ขอชื่นชมความก้าวหน้าของฟุตบอลทีมชาติไทย

                                        (ขอบคุณภาพจาก www.becteroradio.com)

                      ผลงานของทีมฟุตบอลทีมชาติไทยภายใต้การทำทีมของ โค้ชซีโก้ เกียรติศักดิ์  เสนาเมือง

 ในยุคนี้ได้สร้างสีสันต์ด้วยปรับระบบและเทคนิกการเล่นได้เหมาะกับสรีระของคนไทย เน้นให้เล่นบอลกับพื้น ไม่ครองบอลไว้กับตัวนาน เน้นเล่นด้วยระบบไม่มีซุเปอร์สตาร์ ที่สำคัญอย่างยิ่งคือการควบคุมอารมณ์ซึ้งจะเห็นได้ว่าแม้ว่าเกมส์จะหนักแต่นักฟุตบอลไม่แสดงอาการอารมณ์เสียมุ่งมั่นตั้งใจเล่นเพื่อให้ผลการแข่งขันออกมาดีที่สุด ผลงานจึงเป็นที่ถูกใจของชาวไทยทั้งประเทศ

                     เทคนิคการเล่นที่ใช้ได้ผลและเหมาะกับทีมไทยมากที่สุดคือการเล่นบอลกับพื้นเพิ่มความเร็วในการรับส่งบอลกันเร็วไม่ครองบอลนานและเจาะทะลุทะลวงไปตามช่อง ซึ่งมีการฝึกซ้อมกันจนเล่นได้เข้าขาและเล่นกันด้วยความมั่นใจ ผลงานได้รับการชมจากสื่อทั้งในและต่างประเทศที่ว่าใช้เทคนิคการส่งและรับบอลแบบเดียวกับทีมบราเซโลน่าเลยทีเดียว อย่างไรก็ตามจุดแข็งนี้ต้องรักษาไว้และต้องพัฒนาเทคนิคการเล่นอื่นเพิ่มขึ้นด้วยเพื่อเพื่มประสิทธิภาพการเล่นให้หลากหลาย

                        เทคนิคการเล่นที่กำลังชื่นชมนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ในวงการฟุตบอลไทย แต่ใช้เล่นกันในช่วงปี พศ. 2511- 2520 เป็นต้นมา และระหว่าง พศ. 2514-2520 ถือว่าเป็นเทคนิคการเล่นที่ได้รับควมนิยมมากที่สุดเพราะสโมสรฟุตบอลราชวิถีในยุคนั้นซึ่งมี สมยานามว่า ทีมชาววังได้ใช้เทคนิคนี้จนชนะเลิศเป็นแชมป์ ถ้วยพระราชทาน ก. เปรียบได้กับลีกสูงสุดถึง 4 สมัย

 

                                          (ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก วิกิพีเดียสารานุกรมเสรี)

สโมสรราชวิถี ในสมัยนั้นต้องขอบคุณโค้ชที่ยิ่งใหญ่ 2 ท่านได้แก่ พระอาจารย์สำเริง ไชยงค์ และอาจารย์เสนอ  ไชยงค์ ที่เป็นผู้วางรากฐานการเล่นให้นักฟุตบอลตั้งแต่ระดับเยาวชนขึ้นมา โดยเฉพาะพระอาจารย์สำเริง ไชยงค์ ได้นำเอาเทคนิคการเล่นจากทางยุโรปมาเป็นต้นแบบ โดยเน้นวิธีการเล่นกับพื้นรับและส่งบอลเท้าสู่เท้าเป็นหลัก ฝึกการเล่นในพื้นที่แคบแล้วเปลี่ยนเกมส์การเล่นอย่างรวดเร็วออกไปสู่พื้นที่กว้างและว่างทันทีเหมือนการเล่นลิงชิงบอลตลอดทั้งเกมส์ ดังนั้นทีมใดที่จะเอาชนะทีมนี้ได้จะต้องมีสมรรถภาพทางกายดีเพราะต้องใช้กำลังวิ่งไล่แย่งอย่างมากจึงจะสามารถหยุดทีมชาววังนี้ได้ นักฟุตบอลยุคนั้นถือว่าระดับพระกาฬ ดีกรีทีมชาติเกือบทั้งทีม กองหน้าระดับเพรชฆาตรเช่น วีรยุทธ  สวัสดี   ปรีชา  กิจบุญ กองกลางพวกเท้าชั่งทอง มี อาจารย์สนอง  ไชยงค์  อาจารย์ทรงไทย  สหวัชรินทร์  สิทธิพร  ผ่องศรี   แก้ว  โตดิเทพ    อารมณ์  จันทร์กระจ่าง กองหลังปราการเหล็ก อำนาจ เฉลิมชวลิต  ดร.จุฑา  ติงศภัทย์ ผู้รักษาประตูได้แก่ ไพบูลย์  ขันธรักษา และ เทพพิทักษ์ จันทร์สุเทพ เป็นต้น แต่ละคนเป็นต้นแบบให้เยาวชนในยุคนั้นได้เลียนแบบเทคนิคการเล่นไปใช้กันทั่วไป 

                               อย่างไรก็ตามจะเป็นเทคนิคการเล่นในยุคก่อนหรือในปัจจุบันก็ตาม ถือว่าเป็นเทคนิคการเล่นที่ดีและเหมาะสมกับสภาพนักฟุตบอลของไทย เมื่อเห็นว่านำมาใช้แล้วดีมีประโยชน์บังเกิดผลดีต่อทีมไทยแล้ว ก็อยากฝากไว้เป็นแนวทางสำหรับโค้ชและนักเตะในการปรับและพัฒนาทีมที่รับผิดชอบต่อไป